(Cast) Nos seguimos encontrando

El último número impreso de la revista Pueblos ha conseguido condensar en sus páginas la memoria de un proyecto de comunicación alternativa con más de veinte años de recorrido. Y lo ha hecho a través de artículos de gran calidad que promueven debates necesarios en los derechos humanos, la solidaridad internacionalista y la comunicación crítica. Como también a partir de ilustraciones que aúnan una gran belleza con un fuerte contenido político. En definitiva, el cierre de la revista impresa ha logrado crear una valiosa y bonita herramienta para la información, la formación y el debate. Por eso queríamos dar las gracias a las suscriptoras y suscriptores, las personas colaboradoras del Consejo Editorial, el Consejo de Redacción, ilustradoras, autoras y todas aquellas que lo han hecho posible.

Euskal gatazkaren “argitu gabeko” kasuak eta biktima guztiek egia ezagutzeko duten eskubidea asetzeak dakarren erronka

Gai zinez zaila da euskal gatazkan «argitu gabeko» edo «egiarik gabeko» kasuak zelan kudeatu finkatzearena. Hasteko eta behin, ez dago ahobatezko irizpiderik, "argitu gabeko kasua" zer den definitzerakoan. Aipatutakoa ez da, beraz, ahobatezko termino juridikoa, eta, hartara, anbiguotasun-arazoak ekarri ahal ditu. Hala eta guztiz, Foro Sozial Iraunkorrak, duela hilabete batzuk, erabat beharrezkoa ikusi zuen alor hori jorratzea, biktima guztiek baitute eskubidea gertatu zaienari buruzko egia ezagutzeko -hori da-eta justizia eta aitortza lortzeko, eta egoera ez errepikatzeko berme nagusia-.

Josetxo Arizkuren (EPPK): “ERABAKITASUN HANDIZ ARI GARA MUGITZEN ETA JOKABIDE HORREK HARRIDURA ETA NAHASMENDUA ERAGITEN DU GOBERNU, ESPETXE ERAKUNDE ETA ORGANO JUDIZIALETAN”

2011n ETAk jarduera armatuaren amaiera iragarri zuenetik Euskal Preso Politikoen Kolektiboak urratsak ematen joan da bakegintzaren bidean, eszenatoki berriari ekarpenak eginez, besteak beste, eragindako mina aitortzeko adierazpenak. Dena den, bide hori ez da erraza izan kolektiboarentzat, dispertsioa eta atxiloketak bitarte, barne-eztabaida bat abiatu zuten. Horren ondorioak ezagutu eta urtebetera, Kolektiboaren osasuna ezagutzeko Herriak aldizkaria Josetxo Arizkuren Ruiz (Iruñea, 1958) elkarrizketatzeko aukera izan du. Arizkuren, 72 urteko zigorra ari da betetzen Murcia I espetxean ETAko kidea izanagatik eta 2012tik Euskal Preso Politikoen Kolektiboaren (EPPK) zuzendaritzako kidea da.

Konfiantza sortu, korapiloak askatu

2013an antolatu zen lehenengo aldiz Foro Soziala eta berehala finkatu zituen jarduteko bere gidalerro nagusiak: hamabi gomendio, adostasunak lortzeko prozesu oso zabal eta transbertsal baten ondorioz erdietsitakoak. Gaur egun, oraindik ere, gure printzipio gidariak dira gomendio horiek, eta argi erakutsi dute oso eraginkorrak direla urteetako liskar biolentoen ondorio latz eta korapilatsuei irtenbidea emateko.

#02 Herriak – Euskal Herriko bake prozesuaren monografikoa

Herriak aldizkariaren zenbaki berri bat aurkezten dizuegu. Ez da beste aldizkari bat, baizik eta Euskal Herriko bakearen eraikuntzaren inguruan osatu dugun monografiko bat. Herri-komunikazioak, komunikabide hegemonikoen agendetan agertzen ez diren istorio, eragile eta protagonistei ahotsa emateko tresnak dira. Are gehiago, komunikabide hegemonikoek satanizatzen dituzten deabruak beste modu batera irudikatzeko aukera ematen dute. Eta horregatik, monografiko hau egin dugu. Batzuentzat zenbait urrats eta barne-eztabaiden emaitzak berandu iritsi diren arren, aldizkari honen bidez bakearen eraikuntzan aldebakarreko erabakiak hartu dituzten eragileei ahotsa eman nahi diegu, eta era berean, balorean jarri estrategiak aldatzeko egin duten lana.

(Cast) Los medios del miedo

Entre la llegada al puerto de Valencia del barco Aquarius con más de 600 personas rescatadas en el mar y el supuesto uso de cal viva en un salto a la valla de Ceuta, pasó apenas un mes. Tiempo que bastó para que el incipiente debate sobre un posible cambio en la política migratoria quedara aplastado por los mensajes del miedo que predominan en torno a ella. Un enfoque que las élites políticas y económicas han necesitado siempre y al que recurren de nuevo para mantenernos en shock, en un silencio cómplice ante la implementación de controles cada vez más férreos, con vallas, cámaras y sofisticados dispositivos de costes millonarios y consecuencias mortíferas, desarrollados por la industria armamentística.