(Cast) Nos seguimos encontrando

El último número impreso de la revista Pueblos ha conseguido condensar en sus páginas la memoria de un proyecto de comunicación alternativa con más de veinte años de recorrido. Y lo ha hecho a través de artículos de gran calidad que promueven debates necesarios en los derechos humanos, la solidaridad internacionalista y la comunicación crítica. Como también a partir de ilustraciones que aúnan una gran belleza con un fuerte contenido político. En definitiva, el cierre de la revista impresa ha logrado crear una valiosa y bonita herramienta para la información, la formación y el debate. Por eso queríamos dar las gracias a las suscriptoras y suscriptores, las personas colaboradoras del Consejo Editorial, el Consejo de Redacción, ilustradoras, autoras y todas aquellas que lo han hecho posible.

(Cast) Palestina: cuando el peligro de contar una sola historia se hace fuerte

El sueño de muchas y muchos periodistas es informar desde zonas de conflicto. Pero con Palestina casi nadie sueña, ya no… Oriente Medio da otros titulares de, con suerte, consumo máximo en 24 horas en los últimos años. Solo si hay muerte, bombardeos o apuñalamientos habrá, como mucho, 60 segundos de telediario entre la cartelera de cine y la sección de breves de noticias internacionales. La misma lógica puede aplicarse a casi cualquier otro conflicto o situación de vulneración de Derechos Humanos que ocurra a más de 1.000 kilómetros de distancia de nuestro hogar. La distancia inmuniza al ser humano ante la desgracia que cree ajena.

Euskal gatazkaren “argitu gabeko” kasuak eta biktima guztiek egia ezagutzeko duten eskubidea asetzeak dakarren erronka

Gai zinez zaila da euskal gatazkan «argitu gabeko» edo «egiarik gabeko» kasuak zelan kudeatu finkatzearena. Hasteko eta behin, ez dago ahobatezko irizpiderik, "argitu gabeko kasua" zer den definitzerakoan. Aipatutakoa ez da, beraz, ahobatezko termino juridikoa, eta, hartara, anbiguotasun-arazoak ekarri ahal ditu. Hala eta guztiz, Foro Sozial Iraunkorrak, duela hilabete batzuk, erabat beharrezkoa ikusi zuen alor hori jorratzea, biktima guztiek baitute eskubidea gertatu zaienari buruzko egia ezagutzeko -hori da-eta justizia eta aitortza lortzeko, eta egoera ez errepikatzeko berme nagusia-.

Josetxo Arizkuren (EPPK): “ERABAKITASUN HANDIZ ARI GARA MUGITZEN ETA JOKABIDE HORREK HARRIDURA ETA NAHASMENDUA ERAGITEN DU GOBERNU, ESPETXE ERAKUNDE ETA ORGANO JUDIZIALETAN”

2011n ETAk jarduera armatuaren amaiera iragarri zuenetik Euskal Preso Politikoen Kolektiboak urratsak ematen joan da bakegintzaren bidean, eszenatoki berriari ekarpenak eginez, besteak beste, eragindako mina aitortzeko adierazpenak. Dena den, bide hori ez da erraza izan kolektiboarentzat, dispertsioa eta atxiloketak bitarte, barne-eztabaida bat abiatu zuten. Horren ondorioak ezagutu eta urtebetera, Kolektiboaren osasuna ezagutzeko Herriak aldizkaria Josetxo Arizkuren Ruiz (Iruñea, 1958) elkarrizketatzeko aukera izan du. Arizkuren, 72 urteko zigorra ari da betetzen Murcia I espetxean ETAko kidea izanagatik eta 2012tik Euskal Preso Politikoen Kolektiboaren (EPPK) zuzendaritzako kidea da.

Konfiantza sortu, korapiloak askatu

2013an antolatu zen lehenengo aldiz Foro Soziala eta berehala finkatu zituen jarduteko bere gidalerro nagusiak: hamabi gomendio, adostasunak lortzeko prozesu oso zabal eta transbertsal baten ondorioz erdietsitakoak. Gaur egun, oraindik ere, gure printzipio gidariak dira gomendio horiek, eta argi erakutsi dute oso eraginkorrak direla urteetako liskar biolentoen ondorio latz eta korapilatsuei irtenbidea emateko.